Dag 2: Rustig aan

We hadden voor vanmorgen de wekker gezet. Dat was niet nodig. We schrokken ons het ongans van schreeuwende zilvermeeuwen. Die zitten hier veel en schijnen ook te ‘Attaktieren’. Het lijkt Scheveningen wel. Ik wist niet of Sabine wakker was en probeerde nog even te slapen. Het was bloedverziekend heet dus ik deed geen oog meer dicht. Na een hele lange tijd bleek Sabine wakker. Ik vroeg haar of zij de meeuwen nog gehoord had. Dat had ze en volgens haar was dat ongeveer een uur of twee daarvoor. Ik keek op mijn telefoon, het was 4:49 uur. Ik heb het nog kunnen rekken tot 7:30 uur en ben er toen uit gegaan. Even lekker douchen. Sabine ging na mij douchen en buiten regende het, daar was het lekker weer en qua temperatuur ook een stuk aangenamer. Hierna zijn we naar het ontbijt gegaan om vervolgens nog even op de kamer in te pakken en te ontspannen.

Nadat we de auto hadden ingepakt zijn we gaan lopen. We liepen niet richting Kiel, maar richting Strande en de vuurtoren. Ik had Sabine nog gevraagd of zij dacht dat ik nog iets bijzonders tegen zou kunnen komen. Ze dacht van niet. Aangezien ik altijd met een zware tas loop te zeulen, gaf ik haar het voordeel van de twijfel. Dat had ik beter niet kunnen doen. We waren het strandje nog niet op, of er zwom een middelste zaagbek zo van ons weg. Vervolgens kwamen we langs prachtige zwaluwen die gewoon op de grond zaten. Hierna zagen we een zilvermeeuw die net een krab had gevangen. Het was een prachtig beeld, dat beest met dat levende krabje nog in zijn bek. Wat baalde ik dat de camera nog in de auto lag (dat deed ik al bij de zaagbek en nu nog meer). Dus ik pakte als een malle mijn mobiel en drukte twee keer op de zijkant. Normaal gesproken gaat dan de camera aan. Dat ging natuurlijk hartstikke traag. Ondertussen vloog onze vrolijke meeuw zo uit het water richting ons en dat allemaal op nog geen 5 meter afstand. Ik had echt zulke mooie foto’s kunnen schieten. Nu moeten we het doen met de paar die wij, Sabine en ik, hebben gemaakt met onze telefoons. We liepen rustig door, vooral kijkend naar wat er op zee gebeurde, toen we een valkje zagen bidden. Opeens scheurde hij over ons heen zo achter een kwikstaartje aan. Ook hiervan hebben we natuurlijk geen foto’s. Verder zagen we een mooie tweemaster en in de verte een bovenzeeër. Nee, het was geen onderzeeër. Dan had ik ‘m niet gezien, want die zit onder zee. Sabine gaf aan dat het enige wat we nog hadden gemist een eidereend was. Ze had het nog niet gezegd of we zagen ze in het water liggen dobberen. En nu heb ik nog niet genoemd dat aan de linker kant van ons een stukje natuurgebied scheen te zijn, dat vol zat met ganzen en andere watervogels. We konden het zo zien liggen. Sterker nog, we liepen langs een vogelhut die eropuit keek. Natuurlijk begon links van ons een enorme herrie los te barsten. Er was een flink gedoetje. Alle vogels stegen tegelijk op onder luid gekrijs. We zouden toch niet de zee arend missen die zich tegoed wilde doen aan een nijlgans? Die hebben we gelukkig gemist. We liepen door tot de vuurtoren en bleken nu volgens Sabine haar nieuwe horloge 5 km te hebben gelopen. Bij de vuurtoren hebben we nog een foto gemaakt en toen zijn we terug gelopen.

Ik had het leuke vooruitzicht dat Sabine ons zou trakteren op een lekker drankje om erachter te komen of met haar pas contactloos betaald zou kunnen worden. Iets harder dan op de heen weg liepen we terug. Bij een hip tentje hebben we ons verwend met een warme chocolademelk en een latte macchiato. Helaas hadden ze daar geen broodjes. Sabine voelde al een beetje tijdsdruk in verband met de boot, maar daar had ik geen last van. Het was immers pas 1 uur en we hoefde echt niet voor 2 uur bij de Stenaline in de haven te staan. Daarbij kwam dat het maar 23 minuten rijden was. Wel voelde ik mijn voeten, maar ik ben van mening dat ik dit beter kan negeren anders kom ik nooit ergens. Om 13:35 uur vroeg Sabine zich af of we dan toch echt niet iets moesten gaan eten. Jawel, ze voelde tijdsdruk, maar het was toch pas half twee. Dus zijn wij gestopt bij El Mövenschiss. Ook hier hadden ze geen brood. Er stond wel heerlijke penne met zalm op de middagkaart. Dat is het dus geworden. Ook vandaag hebben we weer contant afgerekend. We hadden immers nog wat vakantiegeld gekregen.

Hierna zijn we doorgelopen naar de auto, om de rit naar de haven te gaan maken. Geloof het of niet, zo weinig buitenlandse toeristen we hebben gezien en gehoord in Schilksee (het deel van Kiel waar we hebben overnacht), zoveel Nederlanders stonden er in de haven te wachten om de boot op te gaan. Er waren nog zeer weinig auto’s in de haven, maar zowel voor als achter mij alleen maar Nederlanders. Het leek wel een plaag, of een mierenhoop vol met Nederlandse mieren. Je haalt ze er trouwens ook zo uit, die Nederlanders. De kinderen hebben meestal een grote mond en ze zijn voornamelijk heel erg aanwezig. Ik probeer dit op vakantie juist niet te zijn zodat ik niet wordt ontmaskerd als ‘die Nederlander’. Al vlot mochten wij de boot oprijden. Zodoende konden we al rap in onze hut. Een prima hut: mini raampje, ongeveer een vijfde van de hut van vorig jaar, met een stapelbed waarvan we het bovenste bed nog wel even moeten uitklappen straks (Sabine kan natuurlijk ook lekker bij mij beneden komen liggen), helaas zonder gevulde koelkast of koffie- en theezetter, maar we mogen natuurlijk niet klagen want we hebben gewoon weer een buitenhut. Op dek negen dit keer. Hut 9908.  Hierna zijn we naar boven gegaan. We hebben heerlijk een paar uur op het dek in het zonnetje gezeten. Nederlands praten doen we alleen nog maar in de hut. Althans, dat is het plan. Ik ben nu zelfs blij als ik een Duitser hoor. Om exact 18:45 uur vertrok de Scandinavia (ons schip). Natuurlijk gingen we nog even de boot verkennen om vervolgens een broodje hamburger te nuttigen op het zonnedek. Omdat we nu geen internet hebben (de telefoon staat uit op internationale wateren, dit jaar de roaming eraf en de mobiele gegevens uit in verband met het ontvangen van het GPS signaal) maken we nu het verhaal in onze hut in Word. Sabine typt, want ondanks het door mij geslikte primatourtje, durf ik er geen vergif op in te nemen dat het goed gaat komen wanneer ik ga typen.

Wie weet gaan we straks nog naar de muziek quiz of naar de muziek. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat we direct het bedje induiken.  Nu eerst even de DJ uithangen met de door mij niet geheel legaal gedownloade liedjes. Hollandse hits!