Dag 23:

Ik lag al een poosje half wakker maar wilde niet kijken hoe laat het was, toen ik  beweging hoorde boven mij en mijn bril hoorde. Ik was direct wakker en riep: 'Mijn bril!' Het was Sabine die even naar de wc wilde en met haar teen mijn bril een stukje wilde opschuiven. Ze gebruikt het kastje als trap en dat was ik natuurlijk vergeten. Zij had er dan weer wel aan gedacht dat ik dit zou vergeten. Hierna was ik klaar wakker. Om 1:30 uur bedacht ik me dat ik nog 4 uurtjes slaap had (de wekker stond op 5:30 uur Engelse tijd) en ook ik ben weer in slaap gevallen.

Toen de wekker ging stapte ik onder de douche. Op het moment dat ik weer de douche uitstapte in mijn outfit van omgeslagen handdoeken hoorde ik Sabine zeggen dat de zon net zo snel opkomt als dag ie ondergaat. Zij had het eerste stukje gezien en ik nu de rest.  Dat was heel mooi. Nadat ook zij had gedoucht en aangekleed was gingen we naar dek 6 met ons yoghurtje, zitten voor het raam in de zon met zonnescherm. Achter ons zat een zeer vrolijke baliemedewerkster.  Zij was duidelijk met het goede been uit bed gestapt en de lachsalvo's volgden elkaar luidruchtig op, af en toe afgewisseld met een hoog stemmetje door de luidspreker waarin zij de boodschap in twee talen door de intercom lied klinken. Duits sloeg ze behendig over. Na ons yoghurtje gingen we thee halen om op een ander plekje voor het raam weer te genieten van het uitzicht: windmolenparken.  Al snel zagen we de haven van IJmuiden.  Wij moesten naar deur 56, dek 5. Motorrijders gingen vast de trap af en wij dus ook. Na wat gepuzzel om weer tussen de auto's door bij het Riootje te komen konden we daar rustig puzzelen hoe de spullen in de auto te krijgen. Wij waren namelijk nog niet opgeroepen om naar de auto te gaan, maar dat wisten wij nog niet want dat hadden we niet gehoord. Als Remy en Remy zaten wij daar alleen op dek 5en hoorden wij omroepen dat het de laatste kans was om op dek 3 naar de motor te gaan. Ook dat de mensen op dek 4 naar de auto mochten. Oeps.  Wij zaten daar heerlijk rustig en zonder stress en bedachten ons dat we dit wel vaker konden doen. Ik haalde de laatste lampsticker eraf, de eerste was ik ergens in de eerste week kwijt, en baalde dat ik niet bij de billendoekjes kon om de lamp schoon te maken.  Niemand plakt die stickers, dat was op de heenweg al duidelijk, en de lampen krijgen er craquelé van. Misschien moet ik er dan ook maar mee stoppen. Als een van de laatsten mochten we de boot af en je raadt het al, buiten moesten we ook in de verkeerde rij voor de douane. Als 4 na laatste gingen. We dan om 11:10 uur rijden. Dat was even wennen aan rechts rijden, snelheden en Nederlandse weggebruikers.  Na een prima rit kwamen wij om 11:15 uur aan op ons parkeerterreintje. De auto was snel leeg. Ik bracht het binnen in keuken of gang en Sabine verdeelde de gangspullen over de slaapkamer, badkamer en zolder en zette alvast de keukenspullen terug. We hadden een heerlijk welkomstpakketje waarin ook 2 afbakbroodjes zaten zodat we even lekker konden lunchen.  Daarna was het uitpakken vlot gedaan. Het meeste kon zo schoon in de kast. Om 15:00 uur was onze vakantie dan echt voorbij.